(و بدانید که من هر روزه تا انقضای عالم با شما هستم.)
خداوندا وقتی به حقیقت و انتهای محبت تو رسیدم دیگه دنبال کی برم؟ دنبال چی برم؟ تو انتهای محبت هستی شکر برای کلام مقدست شکر برای روح القدس عزیز شکر برای وجودت خداوندا تو من را از مرگ به حیات آوردی تو انتهای محبت را برای من انجام دادی می خوام فریاد بزنم و بگم که دوست دارم یک چیز از تو می خوام و اون هم اینه که تا آخر عمر در مسکن تو ساکن بگردم. در نام عیسی مسیح آمین
من زمان معین تولد تو را و اینکه در کجا ساکن شوی را قرار دادم. (اعمال رسولان 17: 26)
تو بطور عجیب و مهیبی ساخته شدی. (مزامیر 139: 14)
و من تو را در رحم مادرت نقش بستم. (مزامیر 139: 13)
و تو را به پیش آوردم تا روزی که تو متولد شدی. (مزامیر 71: 6)
اگرچه من بطور نادرستی بتوسط افرادی که مرا نمیشناسند به تو معرفی شدم. (یوحنا 8: 41-44)
اما باید بگویم که از تو خشمگین و غضبناک نیستم، بلکه منشاء عشق و محبت هستم. (اول یوحنا 4: 16)
و این آرزوی من است تا تو را مورد محبت و رحمت خود قرار دهم. (اول یوحنا 3: 1)
تنها چون تو فرزند من هستی و من پدر تو. (اول یوحنا 3: 1)
من میتوانم بیش از پدر زمینی تو به تو ببخشم. (متی 7: 11)
چرا که من پدر کاملی هستم. (متی 5: 48)
هر هدیه نیکو که تو دریافت میکنی، از دستهای من است. (یعقوب 1: 17)
نقشه من برای آینده تو همیشه همراه با امید بوده است. (متی 6: 31-33)
زیرا که من تو را با عشقی جاودانه دوست دارم. (ارمیاء 29: 11)
افکار من در مورد تو بی انتها است همانطور که دانههای شن در کنار دریا. (مزامیر 139: 17-18)
من از وجود تو شادم و برای تو سرود میخوانم. (صفنیا 3: 17)
و از احسان نمودن به تو هرگز متوقف نخواهم شد. (ارمیاء 32: 40)
تا من به تو چیزهای عجیب و بزرگ را نشان دهم. (ارمیاء 33: 3)
اگر با تمام دل و جان بدنبال من باشی مرا خواهی یافت. (تثنیه 4: 29)
اشتیاق خود را بر من قرار بده و من آرزوی قلبی تو را به تو خواهم داد. (مزامیر 37: 40)
چرا که در واقع این من هستم که آنرا میتوانم به تو ببخشم. (فیلیپیان 2: 13)
من میتوانم بیش از آنچه که تو تصور کنی برای تو انجام دهم. (افسسیان 3: 20)
چرا که من مشوق بزرگ تو هستم. (دوم تسالونیکیان 2: 16-17)
همچنین من پدری هستم که تو را در زمانهای سختی آرامی میبخشم. (دوم قرنتیان 1: 3-4)
زمانی که قلب تو شکسته است من نزدیک تو هستم. (مزامیر 34: 18)
همانطور که یک چوپان گوسفند خود را حمل میکند، من نیز همچنین تو را در آغوش خود دارم. (اشعیاء 40: 11)
یک روز تمامی اشکهای تو را پاک خواهم کرد. (مکاشفه 21: 3-4)
و تمامی دردها و رنجهای تو را که در این زمین متحمل شدی بر خواهم داشت. (مکاشفه 21: 3-4)
من پدر تو هستم و تو را محبت میکنم همانطور که پسر خود عیسی را محبت نمودم. (یوحنا 17: 23)
چون در عیسی عشق و محبت من برای تو آشکار شد. (یوحنا 17: 26)
و او معرف حقیقی وجود من است. (عبرانیان 1: 3)
زیرا او آمد تا نشان دهد که من برای تو هستم و نه به ضد تو. (رومیان 8: 31)
و تا بگوید که من گناهان و خطایای تو را نمیشمارم. (دوم قرنتیان 5: 18-19)
عیسی مرد تا من و تو امروز با هم مصالحه داشته باشیم. (دوم قرنتیان 5: 18-19)
و مرگ او نهایت عشق و فداکاری من برای توست. (اول یوحنا 4: 10)
زیرا که من همه چیز را برای تو دادم تا تو را داشته باشم. (رومیان 8: 31-32)
اگر تو این هدیه فرزند من عیسی را بپذیری، تو مرا پذیرفته ای. (اول یوحنا 2: 23)
و هیچ چیز دیگر نمیتواند تو را از من جدا کند. (رومیان 8: 38-39)
به منزل من بیا و من برای تو جشن بزرگی بر پا خواهم کرد. جشنی که تا به حال آسمان به خود ندیده است. (لوقا 15: 7)
من همیشه پدر تو بودهام و خواهم بود. (افسسیان 3: 14-15)
اما از تو یک سؤال دارم: آیا تو فرزند من خواهی بود؟ (یوحنا 1: 12-13)
در انتظار پاسخ تو. (لوقا 15: 11-32)
ای صلیبت رهنمای گمرهان
تاج خارت گوهر شاه جهان
ای خدا در جسم پاکت شعله ور
خون پاکت منجی نوع بشر
پرتویی ده تا که ظلمت بشکنم
نرم کن این قلب همچون آهنم
این دل روین من را موم کن
برحذر از شیوه مضمون کن
بی تو وقت حمله گرگ گناه
من تفنگی خالیم ای پادشاه
دست من را گر نگیری وای من
رحم کن بر حال من آقای من
من خدا را در وجودت دیده ام
زندگی را در تو آغازیده ام
من نجات اندر کلامت یافتم
بهترین را در مرامت یافتم
(من تولد یافتم در نام تو
درک کردم منطق آلام تو
قدرتم ده تا کن انکار خود
تا که بر دوشم بگیرم دار خود)2
مینا
یار و یاور
عیسی چـه زیبا آمـدی------------ در کلبـۀ محـــــزون من
تو با شکوه و با جلال ------------روشن نمـودی قلب من
ای تک طبیب ماهــرم------------- درد مـرا درمــان شدی
ای مهربان، ای شافیـم------------- تو در دلـم ساکـن شدی
ای یار من، ای مونسم -------------در غربتـم همــدم شدی
در کــوره راه زنــدگی------------- یارب تو همگامم شدی
شکرت کنم ای شاه من------------ نور مـن و راهــم شدی
مژگان رحیمی
در ابتدا کلمه بود و کلمه نزد خدا بود و کلمه خدا بود . همان در ابتدا نزد خدا بود . همه چيز بواسطه او آفريده شد و به غير از او چيزی از موجودات وجود نيافت . در او حيات بود و حيات نور انسان بود . و نور در تاريکی ميدرخشد و تاريکی آن را در نيافت . شخصی از جانب خدا فرستاده شد که اسمش يحيی بود . او برای شهادت آمد تا بر نور شهادت دهد تا همه بوسيله او ايمان آورند . او آن نورِ حقيقی بود که هر انسان را منور ميگرداند و در جهان آمدنی بود . او در جهان بود و جهان بوسيله او آفريده شد و جهان او را نشناخت . به نزد خاصان خود آمد و خاصّانش او را نپذيرفتند ؛ و امّا به آن کسانی که او را قبول کردند قدرت داد تا فرزندان خدا گردند، يعنی به هر که به اسم او ايمان آورد ، که نه از خون و نه از خواهش جسد و نه از خواهش مردم ، بلکه از خدا تولّد يافتند. و کلمه جسم گرديد و ميان ما ظاهر شد ، پُر از فيض و راستی ؛ و جلال او را ديديم ؛ جلالی شايسته پسر يگانه پدر . و يحيی بر او شهدت داد و ندا کرده ، ميگفت : "اين است آنکه در باره او گفتم آنکه بعد از من ميآيد ، پيش از من شده است زيرا که بر من مقدم بود ." و از پری او جميع ما بهره يافتيم و فيض به عوض فيض ، زيرا شريعت به وسيله موسی عطا شد ، اما فيض و راستی به وسيله عيسی مسيح رسيد . خدا را هرگز کسی نديده است ؛ پسر يگانه ای که در آغوش پدر است ، همان او را ظاهر کرد . (انجيل يوحنا باب اول )
خوشا بحال کسی که عصيان او آمرزيده شد و گناه وی مستور گرديد . خوشابحال کسی که خداوند به وی جرمی در حساب نياورد و در روح او حيله ای نمی باشد . هنگامی که خاموش مي بودم ، استخوانهايم پوسيده ميشد از نعره ای که تمامی روز ميزدم . چونکه دست تو روز و شب بر من سنگين ميبود . رطوبتم به خشگی تابستان مبدل گرديد ، سلاه . به گناه خود نزد تو اعتراف کردم و جرم خود را مخفی نداشتم . گفتم : عصيان خود را نزد خداوند اقرار ميکنم . پس تو آلايش گناهم را عفو کردی، سلاه . از اين رو هر مقدسی در وقت اجابت نزد تو دعا خواهد کرد . وقتی که آبهای بسيار به سيلان آيد ، هرگز بدو نخواهد رسيد . تو ملجای من هستی مرا از تنگی حفظ خواهی کرد . مرا به سرودهای نجات احاطه خواهی نمود ، سلاه . تو را حکمت خواهم آموخت و به راهی که بايد رفت ارشاد خواهم نمود و تو را به چشم خود که بر تو است نصيحت خواهم نمود . مثل اسب و قاطر بی فهم نباشيد که آنها را برای بستن به دهانه و لگام زينت مي دهند ، و الاّ نزديک تو نخواهند آمد . غمهای شرير بسيار ميباشد ، اما هر که بر خداوند توکل دارد رحمت او را احاطه خواهد کرد . ای صالحان در خداوند شادی و وجد کنيد و ای همه راست دلان ترنّم نمائيد
جواب: کلام خدا منابعی را معرفی میکند که ما به وسیلۀ آنها میتوانیم درمقابله با گناهانمان، پیروز شویم.
1) روح القدس: یکی از نعماتی که خداوند به ما (کلیسایش) بخشیده تا بوسیلۀ آن بتوانیم زندگی مسیحی پیروزمندی داشته باشیم، روح القدس است. در غلاطیان 16:5-25 خداوند اعمال جسم را با ثمرات روح القدس مقایسه میکند. در این قسمت از کلام، ما خوانده شدهایم که در روح قدم برداریم. همۀ ایمانداران روح القدس را دارند، اما این قسمت از کلام خدا به ما میگوید که باید در روح القدس قدم برداریم و خود را به کنترل او بسپاریم. به این مفهوم که پایهای ما باید در جایی گذارده شوند که روح راهنمایی میکند نه اینکه خواستههای جسم را متابعت کند.
تغییری که روح القدس میتواند در زندگی ایماندار ایجاد کند، در زندگی پطرس به خوبی به تصویرکشیده شده است. او کسی بود که قبل از اینکه از روح القدس پُر شود، سه بار عیسی مسیح را انکار نمود؛ آن هم درست بعد از ادعایش مبنی بر متابعت مسیح حتی تا به موت. اما بعد از پُر شدن از روح القدس درروز پنطیکاست، خطاب به یهودیان ، او آشکارا و با اقتدار راجع به مسیح سخن گفت.
قدم برداشتن در روح به این معنی است که شخص ایماندار بر آنچه کلام هدایت میکند سرپوش نگذارد (اول تسالونیکیان 5: 19 آن را "محزون کردن روح" مینامد). در عوض او در پی این است که از روح پُر شود (افسسیان 5: 18–21). یک فرد ایماندار چگونه میتواند از روح پُر شود؟ اول اینکه، این خداوند است که انتخاب میکند، همانطور که در عهد عتیق بود. خداوند در عهد عتیق اشخاصی را در موقعیتهای خاص برگزید تا اعمالی را که او خواسته بود به انجام رسانند (پیدایش 41: 38؛ خروج 31: 3؛ اعداد 24: 2؛ اول سموئیل 10: 10 و ...). من معتقدم که در افسسیان 5: 18–21 و کولسیان 3: 16 شواهدی وجود دارد که نشان میدهند خداوند اشخاصی را برای پُر شدن از روح انتخاب میکند که خود را از کلام خدا پُر نمودهاند. این مسئله از آن جهت مصداق دارد که با توجه به آیات فوق، نتایج هر دو نوع پُر شدن یکسان است. بنابراین، این مسئله ما را به منبع دیگری سوق میدهد.
2) کلام خدا: کتاب مقدس در دوم تیموتائوس 3: 16–17 میگوید که خدا کلام خود را به ما داده است تا ما را به هر عمل نیکو تجهیز کند. این کلام به ما تعلیم میدهد که چطور زندگی کنیم، به چه چیزی اعتقاد داشته باشیم، و حتی راه غلطی را که در پیش گرفتهایم آشکار میسازد. کلام خدا ما را کمک میکند که دوباره به راه درست برگردیم و در آن استوار بمانیم. همانطور که عبرانیان 4: 12 میگوید، کلام خدا زنده و مقتدر است و قادر است عمیق ترین مشکلات لاینحل انسانی را برطرف نماید. نویسنده مزامیر در مزمور 119: 9، 11، 105 ودر آیات دیگر، راجع به قدرت کتاب مقدس در تبدیل زندگی مردم مینویسد . به یوشع تعلیم داده شده بود که رمز پیروزی او بر دشمنانش (تمثیلی برای جنگ روحانی ما ) در این بود که این کلام از دهانش دور نشود بلکه روز و شب در آن تفکر کند تا بهتر مَد نظرش باشد. این رمز پیروزی او در رسیدن به سرزمین وعده بود. یوشع از این فرمان الهی اطاعت نمود؛ حتی زمانی که دستورات خدا برای او غیر قابل درک بود.
معمولاً کتاب مقدس منبع مهمی تلقی نمیشود . اغلب آن را با خود به کلیسا میبریم و شاید روزانه بخشهایی از آن را به عنوان عبادت روزانه قرائت میکنیم. اما اغلب آن را حفظ نمیکنیم، در آن تعمق نمیکنیم، به آن بعنوان عاملی کاربُردی در زندگی نگاه نمیکنیم، گناهانی را که آشکار میکند اعتراف نمیکنیم، و وقتی نشان میدهد که چه عطایائی به ما بخشیده شدهاند، خدا را شکر نمیکنیم. اغلب وقتی نوبت خواندن کلام خدا میرسد به انواع و اقسام امراض عصبی و روانی دچار میشویم. آنقدر کم از کلام تغذیه میکنیم که به لحاظ روحانی، فقط ما را زنده نگاه میدارد تا بتوانیم در جلاسات کلیسایی شرکت کنیم ( یعنی متاًسفانه، به اندازهای در کلام تغذیه نمیکنیم تا به مسیحیان سالم و قوی تبدیل شویم). بندرت از آن تغذیه می کنیم؛ هر گز آنقدردر آن تعمق نمیکنیم که از لحاظ روحانی، ما را اغناع کند.
اگر مطالعۀ روزانۀ کلام خدا بر مبنای برنامهای هدفمند هنوز عادتتان نشده است و یا اینکه عادت نکردهاید قسمتهایی را که روح خدا بوسیلۀ آنها شما را تحت تأثیر قرار میدهد حفظ کنید، مهم است که به این نوع مطالعه کردن عادت کنید. حتی پیشنهاد میکنم که مطالبی را که یاد میگیرید در دفتری بنویسید ( اگر تایپ شما سریع است، از کامپیوتر استفاده کنید). عادت کنید تا زمانی که آنچه را از کلام گرفتهاید در دفتر خود ننوشتهاید، آنرا رها نکنید. وقتی خدا از طریق کلام نکات تاریک زندگیم را آشکار میکند، من برای تغییر آنها دعا میکنم و اغلب این دعاها را نیز یادداشت میکنم. کلام خدا چون ابزاری است دردست روح القدس که آنرا در زندگی ما و دیگران بکار میبرد (افسسیان 6: 17)، و یک قسمت اساسی و ضروری از سلاح روحانی است که خدا در نبَرد روحانی به ما داده است (افسسیان 6: 12– 18).
3) دعا: این یکی دیگر از منابع مهمی است که خدا برای ما فراهم آورده است. دعا نیز یکی از منابعی است که مسیحیان زیاد راجع به آن صحبت میکنند وخیلی کم آنرا بکار میبرند. ما صحبت از جلسات دعا ، وقت دعا، ... میکنیم، اما هیچ وقت مثل کلیسای اولیه آنرا بکار نبردهایم (اعمال 3: 1؛ 4: 31؛ 6: 4؛ 13: 1–3 و ...). پولس مُکرراً خاطر نشان میسازد که چقدر برای مَردُمی که آنها را خدمت مینمود دعا کرده است. اما ما حتی برای خودمان نیز، این منبعی را که در اختیار داریم، مورد استفاده قرار نمیدهیم. اما خدا راجع به دعا وعدههای عجیبی داده است (متی 7: 7–11؛ لوقا 18: 1–8؛ یوحنا 6: 23–27؛ اول یوحنا 5: 14– 15). و باز پولس در متنی که در رابطه با آمادگی برای جنگ روحانی نوشته است دعا را نیز خاطر نشان میسازد (افسسیان 6: 18).
چقدر مهم است؟ وقتی باز به پطرس نگاه میکنیم (پیش از آنکه مسیح را انکار کند)، سخنان مسیح را به یاد میآوریم. آنجا مسیح دعا میکند اما پطرس خوابیده است. مسیح او را بیدار میکند و میگوید: "بيدار باشيد و دعا كنيد تا در معرض آزمايش نيفتيد! روح راغب است، ليكن جسم ناتوان." ( متی 41:26) همانند پطرس شاید شما هم میخواهید آنچه را صحیح است انجام دهید ولی خود را ناتوان میبینید. ما احتیاج داریم از هر نصیحت، تشویق، و تنبیه در کلام خدا اطاعت کنیم تا یاد بگیریم دائماً بجوئیم، بکوبیم، و بطلبیم ... و او نیز قوتی را که بدان نیاز داریم به ما خواهد بخشید. (متی 7:7) دعا باید چیزی عمیق تر از سخنان زبان ما باشد.
من نمیگویم که دعا سحرآمیز است؛ اینطور نیست. خدا عجیب و پُر هیبت است. دعا صرفاً فرصتی است برای اقرار به محدودیت خود و نامتناهی بودن قدرت خداوند. با توجه به این دو حقیقت، در دعا ما به سوی او بازمیگردیم و به او توکل میکنیم تا برای انجام خواستههایش ما را تقویت بخشد.
4) کلیسا: آخرین منبع، موردی است که ما اغلب از آن اجتناب میکنیم. وقتی مسیح شاگردان خود را فرستاد، او آنها را به شکل دو به دو گسیل نمود (متی 10: 1). وقتی در کتاب اعمال رسولان راجع به سفرهای بشارتی میخوانیم میبینیم که آنها تنها به سفر نمیروند بلکه اکثراً در گروههای دو نفره و یا بیشتر به اینگونه خدمات میپردازند. مسیح میگوید: "زيرا جايی كه دو يا سه نفر به اسم من جمع شوند، آنجا در ميان ايشان حاضرم" (متی 18: 20). همچنین خداوند به ما فرمان داده است که: "و ملاحظۀ يكديگر را بنماييم تا به محبت و اعمال نيكو ترغيب نماييم. و از با هم آمدن در جماعت غافل نشويم چنانكه بعضی را عادت است، بلكه يكديگر را نصيحت كنيم" (عبرانیان 10: 24–25). و به ما میگوید که: "نزدِ يكديگر به گناهان خود اعتراف كنيد" (یعقوب 5: 16). در ادبیات حکیمانۀ عهد عتیق آمده است: "آهن، آهن را تيز میكند، همچنين مَرد روی دوست خود را تيز میسازد" (امثال 27: 17). "ريسمان سه لا بزودی گسيخته نمیشود" (جامعه 4: 11-12). در تعدّد ، قوت بسیار وجود دارد.
من افرادی را میشناسم که با خواهران و برادرانی که در مسیح یافتهاند بصورت حضوری و یا با تلفن در تماس میباشند. آنها جویای حال و احوال روحانی یکدیگر هستند و یکدیگر را از مشکلات پیش آمده مطلع میسازند. اینها با خود عهد بستهاند که برای یکدیگر دعا کنند. آنها خود را مسئول میدانند در اینکه کلام خدا را در روابطشان بکارگیرند.
تغییرات، گاهی خیلی زود و در بعضی شرایط خیلی دیر، حاصل میشوند. اما خدا وعده داده است که اگر ما این منابع را در زندگی خود بکار گیریم، او زندگی ما را تغییر خواهد داد. هیچ وقت فراموش نکنید که او در وعدههای خود امین است.
حدود چهل و دو سال پیش در تهران در خانوادهای اسماً مسیحی بدنیا آمدم. والدین من هیچ اطلاعی از مسیحیت نداشتند و تنها چیزی که از مسیح میدانستند این بود که مسیح از مریم باکره بدنیا آمده است. متأسفانه بسیاری از هموطنان ما اینطور فکر میکنند که چون ارامنه یا اروپائیان یا آمریکائیان مسیحی نامیده میشوند پس پیروان حقیقی مسیح هستند،
اما من از کودکی با این مسئله مواجه شدم که در خانواده من اثری از مسیحیت نبود. اگرچه مسیحی نامیده میشدیم ولی فقط سالی یکی دو بار بیشتر به کلیسا نمیرفتیم و آن هم در سال نو یا عید قیام مسیح و در آن زمان هم فقط برای دید و بازدید با دوستان و آشنایان به آنجا میرفتیم و حتی زحمت به خود راه نمیدادیم که وارد کلیسا شویم و گاهی اوقات فقط در حیاط کلیسا آشنایان و دوستان را میدیدیم و با هم صحبت میکردیم و بعد به خانه برمیگشتیم، بدون آنکه وارد کلیسا شویم.
وقتی 10 سال بیشتر نداشتم و در حیاط خانهمان میخوابیدیم و ستارگان را بالای سرم مشاهده میکردم، از خود می پرسیدم چطور میتوانم به خدا برسم، و گاهی اوقات میگفتم خوش به حال فضانوردان یا خلبانان چون آنها میتوانند خدا را ببینند. گاهی اوقات فکر میکردم ایکاش میتوانستم نردبانی بسازم که با آن به خدا برسم.
وقتی به چهارده سالگی رسیدم زندگی من خیلی آشفته بود و از خانواده و از دوستان رنجیده خاطر بودم. خیلی از دوستانم به من بی وفایی کرده بودند و از روابط خود با خانواده و فامیل و دوستان و آشنایان رنجیده خاطر شده بودم و نیز زندگیام پر از گناه بود و هر لحظه احساس میکردم که بیشتر در گناهان خود غرق میشوم و خود را آلودهتر و آلودهتر احساس میکردم.
روزی دائیام با من در مورد عیسی مسیح و محبت او بر روی صلیب صحبت کرد و او به من گفت که حقیقت را یافته است و زندگی او عوض شده. من خیلی تعجب کردم و آنچه را که میشنیدم باور نمیکردم. دائیام به من یک انجیل داد و من آن را به خانه برده و با علاقه شروع به خواندن آن کردم. از همان ابتدای خواندن انجیل مقدس متوجه شدم که عیسی مسیح شخصیت عجیبی بوده و همان کسی است که من به دنبال او هستم. معجزات او، تعالیم او، زندگی او، ادعاهای او و مرگ و قیام و صعود او، همه و همه مرا به حیرت انداخته بود و به خود میگفتم، اگر نجات دهندهای برای بشر میباید باشد، همانا خود عیسی مسیح است.
پس از آن از دائیام پرسیدم کجا میتوانم بیشتر در مورد مسیح بشنوم و بدانم و او مرا دعوت کرد که با او به کلیسایی که انجیل مسیح را به زبانی ساده موعظه میکردند بروم.
از وقتی که وارد کلیسا شدم حضور خدا را بطرز قوی احساس کردم. اولین سرودی که در کلیسا خوانده شد، همان چیزی بود که احتیاج قلبی من بود. خلاصه سرود این بود:
به عیسی بگو، به عیسی بگو، بهترین دوست تو اوست. نیست در جهان دوستی بهتر از او، فقط به عیسی بگو.
در این لحظه احساس کردم خدا به من میگوید تو که دنبال یک دوست باوفا و امین میگردی، امروز به مکان درستی آمدی، چون دوستی که بدنبالش هستی همانا عیسی مسیح است.
در حین جلسه وقتی مردم دعا میکردند، احساس کردم خدا در برابر من قرار دارد و من در برابر قدوسیت و پاکی او خیلی کثیف و گناهکار هستم. واعظ جلسه در مورد صلیب مسیح و راه آشتی انسان با خدا صحبت میکرد و اعلام میکرد که تنها راه نجات بشر از گناه فقط عیسی مسیح است. او میگفت مسیح به جای ما فدا شد تا ما هلاک نشویم و او مرد تا ما زندگی کنیم. در ضمن واعظ در مورد محبت خدا که در صلیب مسیح نشان داده شد صحبت کرد. او گفت که خدا جهان را اینقدر محبت نمود که پسر یگانه خود را داد تا هر که به او ایمان آورد هلاک نگردد بلکه حیات جاودان یابد.
در آخر موعظهاش، سخنران جلسه دعوت کرد که افرادی که میخواهند زندگی خود را تسلیم عیسی مسیح کنند میتوانند به جلو بروند و در دعا به گناهکار بودن خود نزد خدا اعتراف کنند و از خدا بخواهند که با خون بره خدا که بر روی صلیب ریخته شد، آنها را پاک کند. من با گریه به جلو رفتم و در حالیکه با قلبی شکسته زانو زدم، اعتراف کردم که گناهکارم و از ته دل از مسیح خواستم که با خون گرانبهایش مرا پاک کند و به من تولدی دوباره ببخشد. بعد از اینکه این دعا را کردم، احساس کردم که شخص دیگری شدهام و شادی و آرامش و محبت عجیبی قلب مرا پر کرده است و روح خدا وارد قلب من شده است و به من تولدی دوباره داده است. شخصی در آنجا بود که جزواتی به افرادی که تازه ایمان میآوردند میداد تا دروسی را دنبال کنند. او از من پرسید چه احساسی داری؟ به او با هیجان گفتم: "شادی و آرامش عجیبی قلب مرا پر کرده است." و او مرا به آغوش کشید و گفت: "به خانواده خدا خوش آمدی."
این ماجرا در تابستان سال 1975 به وقوع پیوست. و از آن موقع تاکنون حدود سی سال میگذرد و من پس از این همه سال هر روز بیشتر عاشق عیسی مسیح و شخصیت او شدهام و او برای من دوستی وفادار و فداکار بوده است. دوستی که در هر تنگی و ضعف و گناه من، مرا تحمل کرده و مرا بخشیده و دوباره مرا در مسیر زندگی به پیش برده است.
امروز عیسی مسیح برای من خداوند و نجات دهنده و شفادهنده و الگوی زندگی من میباشد. او کسی است که قدرت پاک زندگی کردن را به من میدهد و هر لحظه زندگی شیرین خود با مسیح را مدیون او هستم. اکنون خانوادهای را در ایمان به مسیح تشکیل دادهام و دارای سه فرزند میباشم و خانواده من نیز مسیح را دوست دارد و از او پیروی میکند و خانه ما یک بهشت کوچک بر روی زمین میباشد، چون مسیح رئیس و سرور این خانه است.
خدا را شکر میکنم که مرا برگزید و به زندگی من هدف و مقصود و معنای حقیقی بخشید و مرا از مرگ به زندگی و از ناامیدی به امید و گمراهی به حقیقت هدایت کرد.
خدا شما را نیز دوست دارد و میخواهد که توسط عیسی مسیح و کاری که بر روی صلیب کرد، وارد قلب شما شود و به زندگی شما نیز همچون من معنا و مفهوم جدید و زیبایی ببخشد.
خدا شما را برکت دهد.
ای که تو از بهر دعا انتقال مستقیم
ای که تو از بهر دعا آمده ایی
در چنین جای مقدس این را یقیین دان
منجی ما مینگرد٫ میشنود از سرّ ما
گر بود از روی ایمان
چون که خود فرموده ما را ای محبان
با شما بستم ز رحمت عهد وپیمان
گر در عهد و وفا بمانی
حکم مرا بدانی نام مرا بخوانی
با قلب و وجدان میکنم هر مشکلی را حل وآسان
میرسانم هر دعا را نزد یزدان
طرز دعا را ابن خدا داده به ما
داده تا افتد قبول حی سبحان
هر که خدا را با دل وجان قلب زبان
خواند زودیابد زود جواب از فضل رحمان
پس بیا تا متحد گردیم و همراه
حاجت خود را بریم نزد سبب ساز
گوییم ای پدر روحانی حاجت ما را دانی
با طن ما را خوانی ای شاه شاهان
ما را رها از نفس وشیطان
کن عطا ما از احسا ن روح ایمان ...
